Σιδηρόπουλος Παύλος – Κρίμα το Παιδί

Η γκόμενα σου είναι χαζή. Και ‘συ μοιάζεις με τσόντα
Υπαλληλάκος δηλαδή της τάξης τρεις κι ογδόντα
Έγινες σοβαρό παιδί, μ’ αφεντικού μουσούδα
Βαρύ πεπόνι δηλαδή και με χοντρή τη φλούδα
Όπα, κρίμα το παιδί. Ο,τι, κάτσει κι ότι ‘ρθει
Ας την καρδιά σου να τα πει, κι αμόλησε καλούμπα

Απ’ το πρωί απ’ τις επτά, μου ντύνεσαι στην πένα
Και τρέχεις φίλε για δουλειά στου ταύρου την αρένα
Μοιάζεις με μούμια αιγυπτιακή. Με μαραμένο φύλο
Πιες να ξεδώσεις ρε παιδί κι αν θες παίξε και ξύλο

Βρ’ όπα, κρίμα το παιδί. Ο,τι, κάτσει κι ότι ‘ρθει
Ας την καρδιά σου να τα πει, στον χθεσινό σου φίλο

Ξημέρωμα ζητάει ο καιρός. Να σου ‘ρθω με κιθάρες
Τω Καίσαρι, του Καίσαρος, καιρός γι’ ανωμαλάρες
Άσε τα πώς και τα γιατί και πάμε γι’ αμαρτία
Για να αισθανθούμε δηλαδή εν πλήρη απαρτία

Βρ’ όπα, κρίμα το παιδί. Ο,τι, κάτσει κι ότι ‘ρθει
Ας την καρδιά σου να τα πει, εδώ στην κομπανία

Παύλος Σιδηρόπουλος